A rocking day at Werchter

De zomer staat voor veel muziekfans altijd in het teken van festivals. Van Pinkpop tot Glastonbury en van Pukkelpop tot Sziget, door heel Europa worden de grootste festivals georganiseerd met uiteen lopende line-ups. Nadat ik afgelopen Pasen van de festival sfeer geproefd had op Paaspop, was het afgelopen weekend tijd voor het grotere werk. Afgelopen zondag was ik aanwezig op de zondag van Rock Werchter, die net als de rest van het festival een dijk van een line-up had. Check hier wat ik allemaal heb gezien.

Nadat we het festival terrein opgelopen waren, hebben we eerst even het terrein verkend, bonnen gehaald en meteen wat merch gescoord. Om 1 uur was het dan tijd voor de eerste act van de dag, Sports Team. Deze indie band uit het Verenigd Koninkrijk heeft opzich een niet zo bijzonder sound, maar live zijn ze best tof. Niet helemaal mijn ding, maar ze hebben me wel de hele set weten te boeien en het was leuk om een keer gezien te hebben.

Na Sports Team zijn we van de mainstage naar 1 van de indoor stages gelopen. In Klub C checkten we Grace Carter, een Britse R&B en Soul zangeres met een ontzettend mooie stem. Het is normaal helemaal niet zo mijn genre, maar dit vond ik oprecht heel tof. De teksten mochten dan misschien wat cliché zijn en de levensverhalen over hoe ze de nummers geschreven had tussen de nummers door hadden voor mij niet gehoeven, maar ik heb er zeker van genoten. We hebben niet heel de set afgekeken, want na een klein halfuurtje was het alweer tijd voor 1 van de beste acts van deze dag: De Staat!

Man man man, wat heb ik genoten van deze set. Een erg gevarieerde setlist met tracks uit allerlei verschillende albums, Bubble Gum voerde natuurlijk wel de hoofdtoon, wat volkomen logisch is gezien dit een recente release is. Maar ik heb echt genoten van nummers als Me Time, Input Source Select, Pikachu, Kitty Kitty en een setlist van De Staat is natuurlijk niet compleet zonder Witch Doctor. Waar ik op Paaspop helaas niet ver genoeg naar voren stond, kon ik hier heerlijk mee doen met de energie van het publiek in 1 van de 3 circle pits! Tel daar de gekke pasjes en enorme energie van frontman Torre bij op en je hebt een geweldig concert. Het enige jammere is dat de set maar 40 minuten duurde.

De Staat op RW19

De Staat op RW19

Na de Staat hebben we het weer even rustig aan gedaan, wat gegeten, wat gedronken en ons settelen voor de volgende act op de mainstage: Yungblud. Deze jonge Engelse rocker maakt rebelse rockmuziek, muziek met een boodschap tegen de huidige maatschappij. Ik vond het opzich best tof, maar na 4 nummers had ik het eigenlijk alweer gezien. Het is heel erg van hetzelfde, ook probeert hij te erg een statement te maken, zodat het effect ervan eigenlijk vervaagd. Begrijp me niet verkeerd, het was zeker erg goed, maar gewoon niet helemaal mijn ding. Een opvallende verschijning was ie zeker wel in zijn jurk en een rainbowflag op zijn wang. Het gedeelte van zijn set wat ik gezien heb vond ik best tof en ik heb er ook zeker van genoten, maar een volgende keer zou ik toch echt ergens anders gaan kijken.

Yungblud op RW19

De act die we hierna zijn gaan checken werd Tamino. Tja hoe moet ik dit omschrijven. Het beste kan ik het denk ik beschrijven als lay-back muziek en wat dat betreft was deze artiest dan misschien ook op de verkeerde tijd op de verkeerde stage gezet. Deze hele rustige popmuziek zou ik op een kleine stage, op een wat later moment waarschijnlijk heel tof gevonden hebben. Maar nu vond ik het te grootst opgezet en had ik nog teveel energie. Desalniettemin genoot het grote publiek er wel van, want de tent van The Barn stond propvol en na ieder nummer volgde er luid applaus.

Hierna was het tijd om even lekker te relaxen, want ook dat hoort bij een dagje festival. Als relaxplek kozen we de weide naast het kleinste podium van het festival, The Slope. Hier genoten we onder het genot van de zot, in de zon, van de zoete indie klanken van Laurel. Leuke vrolijke indiepop, ideaal om even lekker mee in de zon te gaan liggen en even bij te komen van alle grote acts.

Summer summer summertime!

Na dit rustige moment was het tijd voor het meest heftige moment van de dag. Het was namelijk tijd voor de eerste keer dat ik een metalband live ging zien, Parkway Drive. Ik had wel ooit van ze gehoord, maar ik wist niet wat voor muziek ze maakte en wist dus totaal niet wat ik moest verwachten. Maar wauw, wat was dit ontzettend tof. De band kwam op met een epische intro inclusief mannen met fakkels en ook gedurende de show kwamen er regelmatig flamethrowers aan te pas. En de muziek? Die was heerlijk, metal in zijn puurste vorm. Snelle drums, scheurende gitaren en een gruntende zanger. Heerlijk!

Bij het vallen van de avond en na een heerlijke maaltijd was het tijd voor een marathon van 3 artiesten op het hoofdpodium om de dag af te sluiten. Voor de eerste band was het een thuiswedstrijd, namelijk Balthazar. Ik wist watvoor muziek ze maken en ik kende 1 nummer van ze, maar toch was deze set voor mij een aangename verassing. Bij een langzame ondergane zon genoten we op een vol veld van de heerlijke indierock van de band en er werd dan ook luidkeels meegezongen en gedanst op de heerlijke, relaxte riffjes van de band. Vooral de harmonie in de zang vond ik wel zo ontzettend tof. Het was niet enkel de leadzanger die zong, het was de hele band en zelfs de bassist zong hier een daar een leadvocal, heel tof!

2019_RW19_Balthazar_photo-Ben-Houdijk_lr-7859

2019_RW19_Balthazar_photo-Ben-Houdijk_lr-5465

Het was alsof we terug in de tijd gingen met Greta van Fleet. Deze jonge rockband uit de VS klinkt en ziet eruit als Led Zeppelin in de jaren 70. Wauw, wat een toffe ervaring. Ze speelden bijna alle bekende nummers van hun debuut EP en Album en het publiek, waaronder ikzelf, smulde ervan! Het was niet veel show, maar alleen al de dijk van een stem van de leadzanger was al de moeite waard. En dan te bedenken dat deze gasten nog zo jong zijn, de toekomst ziet er positief uit voor Greta van Fleet. Ik ben dan ook heel benieuwd wat ze bij een volgend album in petto hebben, want hoe tof de muziek ook is, ze zullen toch ook een beetje moeten evolueren om relevant te kunnen blijven en niet eentonig te worden. Maar voor nu was het genieten blazen met het materiaal wat ze al uitgebracht hebben.

Toen was het zover, de act die mij deed besluiten om deze dag naar Werchter af te reizen, MUSE! Wow, wow, wow. wat een ontzettend gave show zette de ban hier weer neer. Op kosten werd niet bespaard, dansers die iedere keer in een andere met lampjes beplakte outfit het podium op kwamen, een lichtshow waar je u tegen zegt. De band had zelfs een eigen catwalk meegenomen naar het festival! Naast de enorme show, was ook de setlist om van te smullen! Grote hits als Hysteria, Uprising, Time is Running Out, Super Massive Black Hole, Starlight, het kwam allemaal voorbij en ook nog een hoop fanfavorites erbij! En als je dacht dat dat alles was? Dan gooit Muse er nog een confetti, reuze ballonnen en zelfs een enorme animatronic bij! Dit was echt 100% show, allemaal rond het thema van het laatste album, de jaren 80 scifi. Dit is echt by far het beste concert wat ik de laatste jaren heb gezien, misschien nog wel beter als de eerste keer dat ik Muse zag tijdens de Drones tour. Dit was echt absoluut het hoogtepunt van mijn dag en een waardige afsluiter voor Rock Werchter 2019, wauw! En als je nu nog niet gelooft dat dit een goede show was, zal ik hieronder een hele reeks aan foto’s plaatsen en de volledige setlist!

2019_RW19_Muse_photo-Ben-Houdijk_lr-5961

2019_RW19_Muse_photo-Ben-Houdijk_lr-5994

2019_RW19_Muse_photo-Ben-Houdijk_lr-6072

2019_RW19_Muse_photo-Ben-Houdijk_lr-6148

  1. Algorithm
    (Alternate Reality Version; shortened)
  2. Pressure
  3. Psycho
  4. Break It to Me
  5. Uprising
  6. Propaganda
  7. Plug In Baby
  8. Pray (High Valyrian)
    (Matthew Bellamy song)
  9. The Dark Side
  10. Supermassive Black Hole
    (Close Encounters intro)
  11. Thought Contagion
  12. Interlude
  13. Hysteria
  14. The 2nd Law: Unsustainable
  15. Dig Down
    (Acoustic Gospel Version)
  16. Madness
  17. Mercy
  18. Time Is Running Out
  19. Houston Jam
  20. Take a Bow
  21. Prelude
  22. Starlight
  23. Algorithm
  24. Stockholm Syndrome / Assassin / Reapers / The Handler / New Born
  25. Knights of Cydonia
    (Man With a Harmonica intro)