Muziekjaar 2018 – This one’s for Tim

Het weer zover, het einde van het jaar. Traditioneel sluit ik dat altijd af met een terugblik op mijn muziekmomenten van dat jaar. Ook dit jaar is dat geen uitzondering. Ik ben een hele tijd afwezig geweest, maar dit is toch een blog die ik moest schrijven en waar jij nu op het punt staat om te gaan lezen. Dit was mijn muziekjaar 2018!

Op 21 april kwam er nieuws wat insloeg als een bom in de hele muziekindustrie. De nacht ervoor, op 20 april, had de 28 jarige DJ Tim Bergling, beter bekend als Avicii, een einde aan zijn leven gemaakt. Al op jonge leeftijd veroverde Tim de wereld met zijn muziek. Avicii stond bekend om zijn country-achtige dancemuziek, hij werd vaak gezien als een revolutionaire DJ, die de hele industrie heeft veranderd met zijn muziek. Ook wist hij dancemuziek populair te maken onder het grote publiek. Maar al dat succes was slecht voor de gezondheid van hem en hij leidde al jaren onder een depressie. Hij kon simpelweg niet dealen met alle druk die er op hem  kwamen te staan, hij was al een keer gestopt om aan zichzelf te werken, maar ook dat mocht niet baten. Avicii heeft een prachtig erfgoed achtergelaten waar ik nog veel zal van gaan genieten, maar voortaan wel met een kleine nare nasmaak, want ik weet zeker dat we nog niet alles van Tim Bergling hebben gezien. De club van 27 heeft ie net ontlopen, maar met zijn 28 jaar is hij veel te jong gestorven. Het laatste nummer wat van hem is uitgekomen zal nu altijd aanvoelen als een afscheidsbrief, net als David Bowie dat deed. En de prachtige stem van Chris Martin van Coldplay complimenteert de boel heel mooi.

Het aantal concert lag dit jaar met slechts 3 stuks dan wel een heel stuk lager dan in 2017, maar de concerten waar ik dat jaar ben geweest waren wel echt top. Het eerste concert van 2018 was op 28 juni van Ed Sheeran in de Amsterdam Arena. Wauw, niet normaal wat een vette show deze man in zijn eentje op het podium neerzet. Gave visuals op de achtergrond, Ed die alle muziek met een keyboard, een gitaar, zijn stem en een loopstation helemaal alleen maakt en een publiek die alles meezingt. Dit was echt 1 van de beste concertervaringen die ik tot nu toe heb gehad. Als grote verassing kwam tussendoor ook nog even niemand minder dan Robbie Williams zingen en dat maakt het helemaal compleet, maar ook het voorprogramma had daar een groot aandeel in. Anne Marie, een jonge Britse Zangeres warmde het publiek goed op en sinds dat concert ben ik haar ook actief gaan luisteren en stiekem wel een beetje fan van der geworden.

Op 27 september was het dan tijd voor het tweede concert van het jaar. Deze artiest ben ik dankzij mijn moeder gaan luisteren en sindsdien wil ik ze al een keer live zien. Ik heb het over Electric Light Orchestra, of kort gezegd ELO. Misschien niet iets wat je meteen verwacht bij een jonge gast als mij, want ELO stamt al uit de jaren 70 en zijn ook een beetje in die tijd blijven hangen met hun muziek. Maar de symfonische rock die ze maken is zo vrolijk en zo aanstekelijk dat ik er naar kan blijven luisteren. Zowel instrumentaal, als tekstueel zijn de nummers echte meesterwerken en om het live te zien was echt fantastisch. Het was oprecht een rockopera met een fantastisch lichtplan en hele gave visuals. Ik zou echt heel graag weer live willen zien en daar zou ik zelfs naar Engeland voor reizen als het nodig is. Dit concert is echt met stip mijn favoriete van de 3 concerten in 2018.

Om het jaar af te sluiten was het op 15 december tijd voor een concert van Chef’Special. Dit jaar niet in het Ziggo Dome zoals vorig jaar, maar bij de buurman in AFAS Live. Maar ondanks de kleinere zaal was het feest er niet minder op. Anders als vorig jaar was dat ik dit maal op de vloer stond en niet op het balkon zat. Maar alles werd weer uit de kast gehaald om een zo’n groot mogelijk feest te bouwen. Vuurwerk, een fantastisch lichtplan, een enorm ledscherm, een drumband, een brassband en zelfs een strijkers kwartet voor een schitterend unplugged gedeelte. Wauw, Chef’Special is echt met recht de beste Nederlandse act die ik ken, niet alleen om de shows die ze weggeven maar ook de muziek is wel zo ontzettend goed. Ik zou er absoluut geen probleem mee hebben om deze band ieder jaar live te zien, want ik kan wel zo ontzettend van ze genieten, na afloop van het concert heb ik dan ook meteen de limited edition vinyl van Amigo gekocht en dat prachtige blauwe vinyl gaat nog vaak op mijn draaitafel spinnen.

De beste muziek van 2018

Om heel eerlijk te zijn vond ik het aantal goede albums in 2018 een beetje tegenvallen. Het regende niet zo veel goede albums als dat het in 2017 deed. Er zijn zeker wel goede albums uitgekomen en een selectie hiervan zal hieronder komen, maar eerst wel ik even wat benadrukken waar ik echt heel erg blij mee ben dat het dit jaar gereleased is. Namelijk 3 boxsets met de complete recordings van de soundtrack van de Lord of the Rings films. Voor iedere film is er 1 set uitgekomen met de keuze uit vinyl of cd, ik heb uiteraard voor de vinylsets gekozen en heb ze dan ook alledrie in mijn bezit en man wat zijn dit gave sets met schitterende muziek!


5.  Sweetener – Ariana Grande

De moderne Queen of Pop kwam dit jaar weer met een nieuw album. Een album waarvan ik vooral de tweede helft heel goed vind. De eerste helft is iets teveel hiphop naar mijn mening en pas in de tweede helft komt het heerlijke zoetsappige popgeluid van Ariana goed naar voren. Vooral de hitsingles ”God is a Woman” en ”No Tears Left to Cry” zijn fantastisch. Maar ook ”Better Off” en ”Get Well Soon” vind ik fantastisch en ze doen me heel erg denken aan het eerste album van Ariana, wat ik nog altijd haar beste album vind.

4. Speak Your Mind – Anne Marie

Anne Marie, ze sloeg dit jaar echt in als een bom. Binnen no time ging haar muziek viral en vanaf het moment dat haar debuutalbum uit kwam groeide ze in nog geen jaar uit tot een wereldster. Maar het album is dan ook wel zo ontzettend sterk, ik kan geen enkel nummer op dit album noemen dat ik wat zwakker vind. Dit album is gewoon een uur lang genieten van lekker krachtige pop. Mijn favorieten zijn toch wel ”Ciao Adios”, ”Alarm”, ”Perfect” en ”2002”. Ik heb dit album dit jaar echt heel veel geluisterd en het verveelt nog altijd niet.

3. Tranquility Base Hotel and Casino – Arctic Monkeys

Maar liefst 5 jaar na hun succesvolle album AM kwam Arctic Monkeys eindelijk weer met een nieuw album. En de term nieuw is heel toepasselijk op dit album, want het is een compleet andere sound als we gewend zijn van Arctic Monkeys. Niet meer de agressieve rock of groovy bass based rock zoals we van ze gewend zijn, maar super klassieke rock met een jaren 70 sound. Maar dit album is bij mij absoluut niet slecht gevallen. Ik vind het een heerlijk album, het is geen album wat je snel tussendoor luistert, maar lekker voor moet gaan zitten en het liefst afspeelt op vinyl. Het is wat anders maar ik vind het echt heel tof. Vooral ”Golden Trunks” en ”Batphone” vind ik echt heerlijke nummers.

2. Simulation Theory – Muse

Ook Muse gooide het met hun nieuwe album over een totaal andere boeg. Het album is super elektronisch met veel synthesizers en de gitaar blijft op veel nummers vrij rustig of zelfs afwezig. Des al niet te min is Simulation Theory wel echt een Muse album. De band heeft altijd wel van experimenteren gehouden en dit album laat dat echt perfect zien. Het album krijgt erg veel wisselende reacties, maar dat komt denk ik vooral omdat het niet zulke heftige rocknummers zijn maar iets meer poppy zijn als dat veel mensen van Muse verwachten, maar ik denk juist dat veel mensen daar de fout in gaan. Hoogtepunten van het album zijn voor mij ”The Dark Side”, ”Pressure”, ”Thought Contagion”, “Get Up and Fight” en de grootste klapper van het album vind ik ”The Void”. Wat ik al helemaal tof vind aan het album is de artstyle die zowel op de cover en in de clips wordt doorgevoerd.

1. Trench – Twenty One Pilots

Maar de eer van beste album van 2018 gaat voor mij absoluut naar Twenty One Pilots, damn wat hebben zij met Trench een heerlijk album neergezet. Vanaf de eerste single ”Jumpsuit” hadden ze mij helemaal. De gitaarriff van dat nummer is echt zo fantastisch en ook tekstueel zit het nummer goed in elkaar, net als de rest van het album. Ook vind ik het super vrolijke ”The Hype” echt heel tof, net als ”Levitate” en ”My Blood”. Twenty One Pilots heeft een fantastisch nieuw hoofdstuk neergezet in hun verhaal en de verwijzingen in Trench naar Blurryface zijn echt fantastisch en een ontzettend toffe manier om je albums met elkaar te verbinden. Ik ben echt heel erg fan van het album en luister het dan ook redelijk vaak.


Net zoals vorig jaar wil ik deze blog weer afsluiten met mijn meest gestreamde nummer van 2018. Verrassend genoeg is dat geen nummer uit 2018, maar dat komt voornamelijk omdat ik spotify minder ben gaan gebruiken en meer terug ben gegaan naar de CD’s en vinyl. Mijn meest gestreamde nummer van 2018 is Birds van Chef’Special met 12 streams.