Four Stars Out of Five

Het heeft 5 jaar moeten duren, maar vandaag is het er dan toch echt: het nieuwe album Tranquility Base Hotel & Casino van de Britse band Arctic Monkeys. Een plaat waarin de band zichzelf weer opnieuw uitgevonden heeft en een hele andere sound laat horen als we van de jongens gewend zijn. Hate it or love it, wat ik er van vind lees je in deze blog.

Bij de naam Arctic Monkeys zullen de meeste mensen gelijk denken aan hun album AM uit 2013, een album wat een icoon geworden is in de modern rock en welke nog altijd zeer geliefd is. Maar met dit album gaan de jongens juist terug in de tijd. De stevige modern rock heeft in dit album plaats gemaakt voor de klanken uit de jaren 70. Bij het horen van de eerste single van het album ”Four Out of Five” kwam gelijk de naam David Bowie in me op. Deze Bowie feel gaat door in de rest van het album en dat misstaat de jongens van Arctic Monkeys zeker niet. De jazz/spacerock sound is een stroming die ik altijd al heel tof heb gevonden en met name door David Bowie en Pink Floyd is het populair geworden in de jaren 70 en ik dat de Arctic Monkeys het dan nu terug brengen vind ik ontzettend tof.

Het album start een beetje traag op naar mijn mening en de eerste track ”Star Treatment” is wel tof en doet me qua sounds van het hele album nog het meeste denken aan het ”oude” Arctic Monkeys, gecombineerd met een lekkere jazzy feel. Maar daarna komen 2  track die ik niet bijster interessant vind, maar vanaf de titeltrack ”Tranquility Base Hotel & Casino” barst het album pas echt los. De intro van dit nummer bevat een jankende gitaar met een heerlijk ondersteunend bassrifje. En wanneer zanger Alex Turner begint te zingen is het plaatje compleet en is het net of je naar een nooit uitgebracht nummer van Bowie zit te luisteren.

Ook ”Golden Trunks” had mij vanaf de eerste seconde. De intro van het nummer is onheilspellend met de distortion en de vocals in het nummer zijn episch en maken het plaatje echt compleet. Het is een onheilspellend, maar tegelijkertijd een heel hemels nummer. De Spacerock sound is echt heerlijk om naar te luisteren. Zoals al eerder genoemd is ”Four Out of Five” de eerste single van het album en die is me verdomde lekker. Dit 5 minuten durende nummer is lekker om te luisteren met de uptempo lyrics en de uithalen in het refrein van het nummer gaven mij bij de eerste keer echt kippenvel.

In ”First World’s First Ever Monster Truck Front Flip” komt eigenlijk voor het eerste de synthesizer opvallend naar voren in een simpel maar erg aanstekelijk akkoordenschema. Andere opvallende nummers vond ik ”She Looks Like Fun” en ”Batphone”. Maar eigenlijk is het hele album gewoon heerlijk, soms wat langdradig vanwege de lange duur van de nummers, maar voor mij persoonlijk wel echt heerlijk om naar te luisteren.

Ik waardeer de lef van Arctic Monkeys wel om in deze tijd waarin alles steeds digitaler moet klinken en electronische riffjes de trend zijn, ze toch met zo’n jazzy en accoustisch album komen. Want hoewel het geluid van de jaren 70 weer helemaal terug komt, hebben de Monkeys het wel in een hele overdreven trap gedaan. Dit is echt een plaat die je super tof vind of totaal niet en ik moet zeggen dat ik echt heel veel liefde naar deze plaat heb. Het is een heerlijk relaxte plaat, die gewoon heerlijk is om op een zondagmiddag gewoon lekker op vinyl op te zetten. Dit album krijg van mij dan ook ”Four Stars Out of Five”!

One thought on “Four Stars Out of Five

Reacties zijn gesloten.