De stuggles van het daten met autisme

Netflix had eerder dit jaar al een enorme hit met de serie 13 Reasons Why en de knaller van deze zomer is Atypical. Een serie over een autistische jongen die het leven van het daten in gaat, zonder enkele ervaring. Dit zorgt voor hilarische momenten maar ook voor momenten met meelij en boosheid. 

Atypical draait om de 18-jarige Sam, die, aangemoedigd door zijn therapeut, op zoek gaat naar een vriendin. Het betekent dat zijn beschermende familie hem moet loslaten, wat Sams vader, zus en vooral zijn overbezorgde moeder confronteert met de eigen tekortkomingen en sleetse patronen.

Al vanaf het begin van de serie was ik echt helemaal verslaafd aan deze serie. De enorme eerlijkheid van Sam werkt ontzettend humoristisch op sommige momenten, ook zitten er momenten tussen waarvan je denkt ´hmmm, daar heeft ie best gelijk in´. Daarbij komt ook nog dat Sam alles heel letterlijk opvat en daardoor ook niet echt goed is met het versieren van meiden of versierd te worden. Al deze struggles zorgen ervoor dat er een flinke dosis humor in de serie zit, maar ook dat je soms behoorlijk meelij krijgt met Sam, omdat hij het gewoon echt niet snapt waarom iemand boos wordt of hem uitlacht.

Wel wordt het karakter van Sam wel heel stereotiep uitgebeeld. Hij snapt geen moer van non-verbale communicatie, hij is hoogsensitief, veranderingen maken hem helemaal gek, hij maakt overal lijstjes voor en is ontzettend geobsedeerd door 1 onderwerp, in dit geval Antarctica. Daarnaast werkt het ook niet mee dat de rest van het gezin ook een typische Amerikaanse sitcom familie is. Een moeder met een midlifecrisis die het bed induikt met een veel jongere man, een beer van een vader die moeite heeft met het contact tussen zijn kinderen te verdelen en een zus die niet beseft hoe knap ze is en dan aanpapt met een oudere sullige twintiger. Dit zijn punten die de serie veel sterker hadden kunnen maken als dat het nu is. Als de hoofdpersonages wat minder stereotiep waren geweest, maar wat meer naar de realiteit waren geweest, had de serie veel sterker kunnen uitpakken. Had bijvoorbeeld bij Sam een aantal trekjes van het autisme gepakt in plaats van allemaal, dat had al een veel realistischer beeld gegeven. Nu snap ik wel dat dit zo gedaan is om er meer humor in te kunnen brengen en ik heb er ook wel om kunnen lachen, maar het had beter gekund.

Dan komen we bij de vriendin van Sam. Paige, een doorsnee nerd meisje. Niet populair, altijd hoge cijfers, maar wel net wat minder als de slimste jongen van de klas, Sam in dit geval. Ondanks dat de basis van Paige ook weer lekker stereotiep was, kon ik wel heerlijk genieten van dit personage. Ze deed ontzettend haar best om het autisme van Sam te begrijpen en het hem zo comfortabel mogelijk te maken. Het boeit Paige helemaal niks dat Sam anders is als de rest, in feite is dat zelfs het gene wat Paige aantrekt tot Sam. En terwijl Sam zijn best doet met de goedkope versiertrucs die hij van zijn collega Sahid krijgt, wil Paige alleen maar de echte Sam zien. Iets wat bij mij een enorme sympathie voor Paige opbracht. Daarom vond ik het ook zo ontzettend jammer dat Sam door zijn onervarenheid in de liefde Paige zo boos maakte met een onthoofde pinguïn als gevolg.

Al met al heeft Atypical mij ontzettend vermaakt, ik heb de aflevering dan ook allemaal achter elkaar op 1 avond gekeken. Wat opzich niet zo´n hele prestatie is gezien de serie helaas maar 8 afleveringen heeft van maar 30 minuten. Op het stereotiepe gedrag van de hoofdpersonages vond ik het een ontzettend sterke serie, die heel goed de moeilijkheden met het daten voor een autist naar boven bracht. Daarom krijgt Atypical van mij een 8 op de 10.

One thought on “De stuggles van het daten met autisme

  1. Onthoofde pinguïn, ik moest echt lachen toen ik dat las. 😂

    🐧 Word minder boos, red de pinguïns! 🐧

Reacties zijn gesloten.