Een muzikale start van het nieuwe jaar

Als muziekliefhebber zijnde houd ik, zoals jullie wel weten, van veel verschillende soorten muziek. Zo ook de klassieke muziek. Toen er aangekondigd werd dat er in Theater de Efteling een heus nieuwjaarsconcert plaats zou gaan vinden, kon ik niet wachten om kaarten te kunnen bemachtigen. En gisteravond, 5 januari, was het dan eindelijk zover en werd het jaar sierlijk, maar toch ook bombastisch ingeleid. 

Allereerst wil ik iedereen een gelukkig 2017 wensen, want dit is natuurlijk het eerste bericht van 2017 op deze blog.

Theater de Efteling is een theater wat bij mij toch wel een mooi plekje in het hart heeft. Naast dat het theater bij mijn thuispark de Efteling ligt, is het ook nog eens een heel mooi theater en volledig in de stijl van het naastgelegen park. Of het een heel praktisch ingedeeld theater is? Tja daar ga ik me niet over uit laten tijdens deze blogpost. Nu eerst over naar het concert.

Tijdens het concert zijn er toch wel een aantal wensen van mij in vervulling gegaan. Ten eerste het feit dat het mijn eerste klassieke concert was met een professioneel orkest, het Philharmonie ZuidNederland om precies te zijn. En ten tweede zijn er 2 stukken gespeeld die ik al heel lang een keer live wou horen, ik heb het over de Danse Macabre van Saint-Saëns en de Overture 1812 van Tsjaikovski. Het orkest wist deze stukken ook nog eens prachtig te brengen, al had ik bij de Danse Macabre af en toe wel het gevoel alsof het tempo te hoog lag.

De avond werd verder gevuld met het prachtige Künstlerleben van Johann Strauss Jr., het bombastische en iets wat vreemde Feuerfest van broer Joseph Strauss, de Hongaarse Mars van Hector Berlioz en de Tweede Efteling Symfonie van watershow Aquanura. Dat de familie Strauss niet kon ontbreken op een nieuwjaarsconcert is met de oude traditie van de nieuwjaarsconcerten in Wenen natuurlijk niks geks en de keuze voor deze stukken viel bij mij ook ontzettend in de smaak.

Het programma was vooral ook heel erg gevarieerd. Want met een Polka, een mars, een wals, een symfonisch gedicht, een compilatie van Efteling muziek en een overture was er voor ieder wat wils. Daarnaast was alles heel erg mooi gespeeld en tijdens zo’n concert ontdek je pas hoeveel detail de muziek mist als je het gewoon thuis luistert via een cd of op internet. Vooral in de Efteling muziek was dit ontzettend goed te horen, ik heb nog nooit zo genoten van Efteling muziek en ik kan je vertellen dat ik de muziek al heel vaak geluisterd heb. Vooral de muziek van Droomvlucht, welke altijd al heel veel met me doet, en die van Joris en de Draak gaven mij echt kippenvel. Dat terwijl ik de muziek van Joris en de Draak over het algemeen eigenlijk niet zo vind, maar het bombastische van het muziekstuk kwam live veel gaver over als op een cd. Naast de Efteling muziek gaf ook de Danse Macabre mij echt ontzettende kippenvel. Ik heb dit altijd al een heel gaaf stuk gevonden, maar live komt het helemaal tot zijn recht en geeft het echt een kick en voel je de emotie die er in is gelegd.

Als toegift werd er als eerste Brabant van Guus Meeuwis gespeeld waarmee de hele zaal mocht meezingen, een prachtige uitvoering van dit onofficiële Brabantse volkslied, maar ik miste eigenlijk toch nog wel de vendelzwaaiers. En als afsluiter van de avond werd de Radetzkymars gespeeld, misschien wel de bekendste mars die er is en denk ik ook wel de mooiste afsluiter voor een fantastische avond als deze.

Ik wil de Efteling en Philharmonie ZuidNederland ontzettend bedanken voor deze fantastische avond, het was allemaal goed geregeld, de muziek heeft me echt weggeblazen en ik heb nu honger naar meer. Wel krijg je van een avond als deze ontzettend lamme handjes van al dat klappen, maar dat is het meer dan waard, want een avondje klassieke muziek live gespeeld, daar kan ik echt van genieten, weet ik nu.